支持模糊查询,支持通配符和拼音查询, 帮助 。
蛙鸣。比喻俗物喧闹。
鸣叫的青蛙。
引《晋书·后妃传论》:“识暗鸣蛙,智昏文蛤。”宋•苏轼 《用旧韵送鲁元翰知洛州》:“鸣蛙与鼓吹,等是俗物喧。”清•唐孙华 《夏日园居杂咏》之三:“眼底雌雄看鬭蚁,耳中鼓吹厌鸣蛙。”
引宋•范成大 《喜雨》诗:“昨遣长鬚借踏车,小池须水引鸣蛙。”明•刘基 《冬暖》诗:“野畦落日舞残蝶,小池过雨喧鸣蛙。”
蛙鸣,拼音 :míng wā,比喻俗物喧闹。
["◎两栖动物的一科,无尾,后肢长,前肢短,趾有蹼,善于跳跃和泅水。种类很多。如 青~(俗称“田鸡”)。牛~。~泳。~人。"]详细解释
["①鸟兽或昆虫叫。如 ~啭。~唱。~叫。~禽。鸟~。②发出声音,使发出声音。如 ~响。~奏。孤掌难~。③声明,发表意见、情感。如 ~谢。~冤。百家争~。④闻名,著称:“以文~江东”。"]详细解释
nù wā kě shì
míng lǘ
dă míng ér
jī míng
jī míng qí shí
yī míng jīng rén
míng jīn shōu bīng
hōng míng
míng qín
hǒu míng
míng dào
míng dú
míng yǔ
wā miăn
wā zhì
jú wā
tí wā
míng hū
wā bīn yī
míng nuò
áng shǒu sī míng
míng jiāng
yǐn háng yī míng
míng zhǐ
hú míng yú chū
míng kē lǐ
míng jú
yuán míng biē yìng
zhòng yù lù míng
bù míng zé yǐ
chán míng dào
chán míng shǔ
fēi dùn míng kāo
gǔ jiăo qí míng
qí shān míng fèng
xián míng lè qì