支持模糊查询,支持通配符和拼音查询, 帮助 。
敲击梆子使发声。常用以巡夜和聚众。
引唐•符载 《士洑镇保宁记》:“向至暮夜,则渔者唱,樵者和,荡荡然罢鸣柝吠犬之惊。”宋•范成大 《次韵知郡安抚九日南楼宴集》之三:“万陇登禾新霽色,千村鸣柝旧寒烟。”清•纪昀 《阅微草堂笔记·如是我闻三》:“炊熟则鸣柝聚食。”
拼音是míng tuò
解释为敲击梆子使发声。
["①古代打更用的梆子:“朔气传金~”。②古同“拓”,开拓。"]详细解释
["①鸟兽或昆虫叫。如 ~啭。~唱。~叫。~禽。鸟~。②发出声音,使发出声音。如 ~响。~奏。孤掌难~。③声明,发表意见、情感。如 ~谢。~冤。百家争~。④闻名,著称:“以文~江东”。"]详细解释
jī míng ér qǐ
lóng yuè fèng míng
wā míng chī jiào
diàn shăn léi míng
lóng míng
hè míng jiǔ gāo
míng luó
gǔ yuè qí míng
yē míng
míng bì
míng qì
míng qí
míng hào
míng tuó
yīng míng qiú shēng
líng tuò
hán tuò
chén fēng jìng tuò
míng ráo
míng zhǐ
fēng bù míng tiáo
guǐ huǒ hú míng
míng huáng
míng jú
wú fèng zhī míng
míng luán
lù míng yán
què míng yán
míng shāo
rú míng pèi huán
zhōng míng fàn
fèng míng qí shān
dǐng shí zhōng míng
xián míng lè qì
míng yù yè lǚ
míng zhōng shí dǐng