支持模糊查询，支持通配符和拼音查询， 帮助 。
带着红色；发红。常形容害羞。
引南朝 梁 江淹 《扇上彩画赋》：“昊天兮舒縹，暮云兮含頳。”苏曼殊 《断鸿零雁记》第二七章：“双颊殷红，含頳言曰：‘和尚行矣！恕奴无礼以对和尚。’”苏曼殊 《非梦记》：“薇香 回其含頳之面，就生微叹曰：‘君既迫於家庭之命，则吾又岂容违越？’”
["①衔在嘴里，不吐出也不咽下。如 ～一口水。～漱剂。～英咀（ jǔ ）华（喻反复琢磨体味文章的妙处）。～饴弄孙（含着糖逗小孙子，形容老年人的乐趣）。②藏在里面，包容在里面。如 包～。～义。～量。～苞。～蕴。～混。～垢纳污（指包容坏人坏事）。③怀有某种感情或意思，不完全表露出来。如 ～怒。～羞。～情。"]详细解释
["◎同“赬”。《玉篇•頁部》：“頳，赤也。本作赬。”"]详细解释
hán hùn
hán hū
hán jīng
hán shāng
hán wén
hán yǐng
hán yùn
hán zhāng
hán bīng rú bò
hán shuǐ
hán chēn
hán chǐ
hán huá
hán háo
hán hán hu hū
hán hán hú hú
hán kuà
hán tǔ
hán pā
hán shí
hán gōng jǔ zhēng
hán qíng mò mò
hán shā liáng
hán qī
fáng yú chēng wěi
hán yuān shòu qū
hán shā yù
hán shāng jǔ zhēng
hán tīng
hán chǐ dài fā
rěn chǐ hán gòu
hán yān zhōu
fù zhòng hán wū
juàn yǒng hán xù
