支持模糊查询,支持通配符和拼音查询, 帮助 。
良友。
用为对他人朋友的美称。
引《论语·季氏》:“乐节礼乐,乐道人之善,乐多贤友,益矣。”汉•徐干 《中论·贵验》:“至言也,非贤友则无取之,故君子必求贤友也。”
引明•徐渭 《女状元》第四出:“这几件可都要借光於贤友。”
["①彼此有交情的人。如 朋~。~谊。~情。②有亲近和睦关系的。如 ~邦。~邻。③相好,互相亲爱。如 ~爱。~善。"]详细解释
["①有道德的,有才能的。如 ~明。~德。~能。~良。~惠。~淑。~哲。~人。圣~。礼~下士。②敬辞,用于平辈或晚辈。如 ~弟。~侄。~契(对弟子或朋友子侄辈的敬称)。"]详细解释
liáng shī zhèng yǒu
xián liáng shū dé
xián mèi
huì yǒu
shí shì róng xián
xián huì
yǒu qíng chū yăn
qī xián guò guān tú
zhàn yǒu
qiú xián ruò kě
duì yǒu
piào yǒu
dà yǒu
nán yǒu
yǒu xù
sūn yǒu
bì xián lù
yǒu jì
xiè yǒu
wú yǒu
yīng yǒu
jìn yǒu
rèn xián yòng néng
féng yǒu lán
xián mó
diào xián
xián shēng
xián zhòng
pín xián
dé yǒu
gū jià zhī yǒu
chēng xián jiàn néng
jǔ shàn jiàn xián
pú lún zhēng xián
nán qiān èr yǒu
jìn xián tuì jiān