支持模糊查询,支持通配符和拼音查询, 帮助 。
谓挥鞭梢作响,使人肃静。皇帝视朝、宴会等用之。
谓挥鞭梢作响,使人肃静。皇帝视朝、宴会等用之。参见“鸣鞭”。
引宋•苏舜钦 《览含元殿基因想昔时朝会之盛且感其兴废之故》诗:“赤案波光卷,鸣梢电尾回。”明•高明 《琵琶记·丹陛陈情》:“月淡星稀, 建章宫 里千门晓。御炉烟裊,隐隐鸣梢杳。”
解释
1、谓挥鞭梢作响,使人肃静。皇帝视朝﹑宴会等用之。
["①树枝或条状物的末端。如 树~。末~。~头。~林。②末尾。如 眉~。收~。③古代奏乐时拿的竿子。④古同“艄”,船舵尾。","①像圆锥体的形状。②柱形物体的横剖面向一端面逐渐缩小的形式。"]详细解释
["①鸟兽或昆虫叫。如 ~啭。~唱。~叫。~禽。鸟~。②发出声音,使发出声音。如 ~响。~奏。孤掌难~。③声明,发表意见、情感。如 ~谢。~冤。百家争~。④闻名,著称:“以文~江东”。"]详细解释
míng zhōng
hú míng xiāo zào
lǘ míng yī shēng
gōu huǒ hú míng
míng hú
gēn gēn shāo shāo
míng jīn shōu bīng
liǔ yè diào shāo méi
míng jīn
shāo shān
míng kē
dīng shāo
shāo mén
shāo pó
yē míng
míng dào
míng fèi
míng gāo
shēn míng
míng lǜ
míng zào
míng hū
míng yīng
yīng qí míng yǐ
páo shāo
shū háng yī míng
gòng míng qì
míng zhōng gǔ
míng luán
míng kē qǔ
shāo zǐ gōng
dāng shāo shùn
bù píng ér míng
fēng míng qín
míng zhōng shí dǐng
yī niú míng dì